خدا گریه ی مسافرو ندید
دل نبست به هیچکس و دل نبرید
آدمو برای دوری از دیار
جاده رو برای غربت آفرید
براستي دخت فرزانه ايران زمين ، بانوي هزار ترانه ايراني ، گوگوش نازنين در ترانه " جاده " با صداي اهورايي خود فواره ها را به كرنش وا مي دارد ، اوج را معنا مي بخشد ، شگفتي را تفسير مي كند و جلوه اي شگرف و اعجاب انگيز از حركت آدمي به سوي تعالي و اوج به تصوير مي كشد .
ترانه جاده با دورنمایی از یک جاده آغاز می گردد ، جاده ای که بی شک همان مسیر زندگی همه انسان ها است زندگی که با پستی ها و بلندی های بسیارش! آغازي براي رفتن، آغازي براي كنده شدن از مرداب بودن ، آغازي براي بالا آمدن و آغازي براي رسيدن به اوج است و البته جاده آغازي براي افتادن در چاله و چاه، آغازي براي زمين خوردن، آغازي براي به خاك افتادن نيز هست اما همه اين تلاشها در نهايت در مسير بالا آمدن و آغازي براي رسيدن به اوج و افتخار است و گوگوش نازنين اين جاده پر فراز و نشيب را پيمود و به اوج رسيد.
جاده اسم منو فریاد می زنه
می گه امروز، روز دل بریدنه
کوله باری که پر از خاطره هاس
روی شونه های لرزون منه
گوگوش نازنين در اين ترانه از دعوت جاده ي زندگي براي حركت آدمي در اين مسير حرف مي زند ، جاده هاي حركت به سوي تعالي و بالا آمدن بارها و بارها اسم همه ما را صدا زده است و بسياري از ما حتي بارها و بارها در اين جاده قدم گذارده ايم و برخي بالا و بعضي بالاتر آمده ايم و بسياري نيز همچنان جاده پر پيچ و خم زندگي را مي پيماييم و مناظر فريبنده آن را مي نگريم !
گوگوش در اين ابيات صداي خود را رساتر و بلند تر مي كند و بر زيبايي و طراوت ترانه مي افزايد رسايي صداي گوگوش تلنگري بر ماست كه: آي آدمياني كه در اين جاده قدم گذاشته ايد ، هشدار ، : براي رسيدن به اوج ، براي بالا آمدن و بالاتر رفتن بايد دل بريد، بايد كوله بار خاطره ها را برداشت و دل به جاده حركت سپرد بايد سكون را گذاشت و جاده را تا انتها رفت .
از تموم آدمای خوب و بد
از تموم قصه های خوب و بد
چی برام مونده به جز یه خاطره
نقش گُنگی رو غبار پنجره
گوگوگوش نازنين در حركت پر پيچ و خم جاده زندگي خوب مي داند كه چه آدمياني از خوب و بد در گردنه هاي سخت گذر اين جاده او را ملاقات خواهند كرد، چه كساني كه خنجر زهر آگين خود را در پشت چهره الفت پنهان كرده اند و منتظرند فرصتي پيش آيد و قلب انسان راهوار را از هم بدرند و جاده حركت زندگي را تنها جولانگاه بي رقيب حركت جسته و گريخته خود كنند امروز خاطره همه اين آدميان خوب و بد ، امروز خاطره همه اين قصه هاي خوب و بد در ذهن و دل گوگوش نازنين نهفته است اما ديده ايم كه او حتي از اين خاطره هاي بد هيچگاه به بدي نيز ياد نمي كند و هميشه از كنار آن با سخاوت گذشته است ! اين درس ديگري در جاده حركت به سمت اوج است كه از همه آدميان خوب و بد و از همه حرفهاي خوب و بد خاطره اي گنگ بگذاريم و بگذريم .
جاده آغوششو واکرده برام
منتظر مونده که من باهاش بیام
قصه ی تلخ خداحافظی رو
می خونم با اینکه بسته هست لبام
و گوگوش نازنين حركت در جاده رسيدن به اوج را سرانجام آغاز كرد او بدون توجه به ملامت ها بدون اعتنا به چوبهايي كه لاي چرخ ترقي و تعالي او گذاشته شد همه سردي ها را به عشق آغوش گرم جاده ي به اوج رسيدن فراموش كرد و خود را به جاده زندگي سپرد و به انتظار آن پايان داد. گوگوش در اين مسير تلخي ها را به جان خريد و به پاس ارزشهايي كه برايشان ارزش قايل بود از خيلي چيزها گذشت ، گوگوش در جاده زندگي و در جاده ارزشهايش بهترين سالهاي زندگي خود را داد اما از ارزشهايش دست نكشيد و از آن نكاست و اين راه پر فراز و نشيب را ادامه دادو همچنان نيز ادامه مي دهد .
پشت سرگذاشتن خاطره ها
همه ی عشق ها و دلبستگی ها
خیلی سخته ولی چاره ندارم
جاده...
ترانه جاده چه زيبا به انتها مي رسد اگر چه با به انتها رسيدن اين ترانه قصه رفتن تا رسيدن براي گوگوش آغاز شده است اما او در پايان اين ترانه به زيبايي تصويري از حركت خود ارائه مي دهد بدين سان كه همه خاطره ها را پشت سر مي گذارد همه دلبستگي ها را رها مي كند و فقط به ارزشهايي مي انديشد كه از آنها ياد و خاطره دارد به ارزشهايي مي انديشد كه دلبستگي هايش را آفريده است گوگوش اقرار ميكند كه حركت در اين مسير سخت و طاقت فرسا است اما به اعتقاد خودش....
خيلي سخته ولي چاره ندارم
جاده فرياد مي زنه
بيا .........!
شعر ترانه زيباي جاده را هنرمند و ترانه سراي پر آوازه اردلان سرافراز سروده و آهنگ آن را هنرمند توانا حسن شماعي زاده ساخته است و در نهايت اين ترانه دل نشين با صداي دل انگيز و اهورايي بانوي آسماني گوگوش نازنين اجرا شده ست.
Googoosh
