یک متر
دو متر...
.
.
.
دهها متر
قد کشیدند
از ذوق
کوههای سلسله جبال البرز
وقتی شنیدند
برای خستگی هایت تکیه گاهی شدند
یک متر
دو متر
.
.
.
دهها متر
در خود آب شدند
از شرمساری
کوههای سلسله جبال البرز
وقتی شندیند
برابر خورشید چشمهایت
سر به خورشید کشیده اند .
اما
هنوز نجوای صدایت در گوش کوهها طنین انداز است
که
عاشقانه می خوانی
تو اون کوه بلندی که سرتا پا غروره
کشیده سر به خورشید غریب و بی عبوره
تو تنها تکیه گاهی برای خستگی هام
تو می دونی چی می گم
تو گوش می دی به حرفام
محمد رضا یگانه
+ نوشته شده توسط محمد رضا یگانه در و ساعت
|